شمارهٔ ۲۲۴ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
اگر از عشق به طور دلت اشراق آید
ارنی گوی تو را انفس و آفاق آید
نه عجب باشد اگر خرمن گردون سوزد
برق آهی که برون از دل عشاق آید
ایکه مشتاق نیی بهره ز دیدارت نیست
کاید آن شوخ ولی از در مشتاق آید
طاق و جفتی بود ابروش که هر گه نگرم
دل شود جفت غم و طاقت جان طاق آید
غم یار ارچه بود زهر چو شهدش نوشم
زانکه در خاصیت این زهر چو تریاق آید
دل خود چاک کن از غم که هنرهای قلم
در حقیقت به ظهور از زدن فاق آید
تا ابد لطف ازل یار یود ورنه کسی
کی تواند بدر از عهدهٔ میثاق آید
رو باخلاق نکو کوش که کام دو جهان
حاصل از بهر تو در نیکی اخلاق آید
همه آیند به میخانه ولی ممکن نیست
شیخ نخوت منش و زاهد زراق آید
رو بزن جام کز این نکته خودآگاه شوی
در نظر شعر صغیرت اگر اغراق آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی عشق و تأثیرات عمیق آن بر دل و جان انسان‌هاست. شاعر به زیبایی بیان می‌کند که اگر عشقی واقعی در دل شکل بگیرد، تأثیر آن بر جهان و آدم‌ها به شدت محسوس است. او به درد و غم ناشی از محبت اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی زهر غم یار نیز می‌تواند به شیرینی تبدیل شود. همچنین، شاعر تأکید می‌کند که نیکی و خوب‌اخلاقی نتیجه‌ی پیوندهای انسانی است و هر کسی نمی‌تواند به سادگی از عشق و عشق‌ورزی فرار کند. در نهایت، او اشاره به باده‌نوشی و لذت بردن از زندگی دارد و می‌گوید که برای درک عمیق‌تر زندگی و عشق، باید از خودآگاهی و تأمل در شعری که سروده شده بهره ببرند.