شمارهٔ ۲۶۱ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
هر چه از اصلش جدا گردید باز آنجا رود
موج اگر آید بساحل باز در دریا رود
زشت باشد عقل را کردن مطیع نفس دون
حیف بینایی که در دنبال نابینا رود
ای توانا دستگیر ناتوان شو در بلا
دست مسئول است هر جا خاری اندر پا رود
پرمنال از غیر در خود بین و در کردار خود
آری آری هر جفا بر ما رود از ما رود
چون مکر رشد سخن بر مستمع بخشد اثر
قطره از تکرار بی شک در دل خارا رود
در قفای کاروان رو وز خطر آسوده باش
غول راهش ره زند رهرو اگر تنها رود
آنکه آسایش طمع دارد در این عالم صغیر
مآند آن صیاد را کاندر پی عنقا رود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شامل چندین مفهوم عمیق فلسفی و اخلاقی است. در آن به ارتباط انسانها با حقیقت و اثرات اعمالشان اشاره شده است. به طور کلی، شاعر به این نکته میپردازد که: - هر چیزی که از اصل و حقیقت جدا شود، در نهایت به آنجا باز میگردد. - عقل نباید تحت تأثیر نفس ضعيف قرار گیرد، چرا که این زشت است. - انسان باید در کمک به دیگران، به ویژه در مواقع سختی، فعال باشد. - هر نوع بدی که به ما میرسد، ناشی از اعمال خود ماست. - تکرار خوب یا بد میتواند اثر عمیقی بر دیگران بگذارد. - انسان باید مراقب باشد که در مسیر زندگی و سفر، تنها نرود، زیرا در تنهایی در خطر است. - آرامش در دنیا به راحتی به دست نمیآید و انسان نباید به چیزهای زودگذر دل خوش کند. به طور کلی، این اشعار به ما میگویند که انسان باید به خود و اعمالش توجه کند و در زندگی با آگاهی و مسئولیت پیش برود.