نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۲ صغیر اصفهانی

صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

بزلفش در کشاکش با صبا و شانه خواهم شد

در این زنجیر از این کشمکش دیوانه خواهم شد

گل است و شمع و جانانه من و پروانه و بلبل

براه عشق‌ امشب همپر پروانه خواهم شد

من دیوانه را ناصح دهد پند و عجب دارم

پس از عمری جنون کی عاقل و فرزانه خواهم شد

حقیقت بایدم در این محیط و جویم آن گرچه

بدریا غرق بهر آن در یک دانه خواهم شد

سر و جان ببایدم و عین و دل بریزم جمله در پایش

چو با او آشنا گشتم ز خود بیگانه خواهم شد

تو سوی کعبه رو حاجی که من در دل سفر کردم

تو مات خانه شو من محو صاحبخانه خواهم شد

تو هر جا را که خواهی سجده گه کن من ز جان ساجد

به طاق ابروی محرابی جانانه خواهم شد

ز چشم خویش ساقی می‌دهد می میگساران را

خراب و مست‌ امشب من از این پیمانه خواهم شد

من اول روز دانستم صغیر از چشم فتانش

که در دام فسون افتاده و افسانه خواهم شد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن یک شعر عاشقانه و پر از احساسات عمیق است که به کشمکش در عشق و وابستگی به معشوق اشاره دارد. شاعر از زنجیرهای عشق و دیوانگی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که با وجود جنون، ممکن است روزی عاقل و فرزانه شود. او به زیبایی‌های عشق چون گل و شمع و پروانه اشاره کرده و نشان می‌دهد که با عشق آشنا شده و از خود بیگانه می‌شود. همچنین به سفر روحی و معنوی اشاره دارد و بیان می‌کند که در دل به خدا و عشق مشغول است. در نهایت، شاعر به حالتی مست و خراب اشاره می‌کند که نتیجه عشق و زیبایی‌های اشعارش است.