شمارهٔ ۳۲۸ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خالت همه دم دانه و زلفت همه دم دام
بر دانه و دامت من و مرغان حرم رام
میم دهن و جیم خم زلف سیاهت
کرده الف قامتم از بار الم لام
ابروی تو و موی توام قبله و زناز
ای آنکه ترا هست صمد روی و صنم نام
ناکام دل من که دمی کام ندادش
لعل تو که دشنام فزون دارد و کم کام
خواهی که چو مرآت سکندر شودت دل
باید که بدست آوری البته چو جم جام
محروم مباش از در میخانه صغیرا
زیرا که در این درگه خاص است نعم عام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جاذبه معشوق اشاره دارد و در آن شاعر از ویژگی‌های ظاهری و باطنی محبوبش صحبت می‌کند. او به زلف و ابرو و چهره معشوق می‌پردازد و می‌گوید که دل او به خاطر زیبایی‌های محبوبش در تنگناست. شاعر همچنین به فقدان لذت در عشق اشاره کرده و در نهایت، اهمیت حضور در میخانه و بهره‌مندی از عشق را یادآوری می‌کند و می‌گوید که اینجا مکانی خاص است که نعمتی عمومی به شمار می‌رود.