شمارهٔ ۴۲۰ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
منه به زمرهٔ انعام نام انسانی
که برتر از ملک آمد مقام انسانی
به چشمهٔ حیوان ننگرد بچشم طمع
دو جرعه هرکه بنوشد ز جام انسانی
زهی مرام مقدس که مسلک رسل است
همه مقدمه بهر مرام انسانی
بجای ماند از آن جبرئیل در ره عشق
که دید طی شود این ره بگام انسانی
از آن بسجدهٔ آدم ملک مکلف شد
که تا پدید شود احترام انسانی
که گفت نیست فلکر استون که تا محشر
قیام چرخ بود از قیام انسانی
صغیر جملهٔ اشیاء طفیل انسانند
ببین تو حشمت حق ز احتشام انسانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مقام والای انسانیت اشاره دارد و اهمیت انسانی بودن را بر موجودات دیگر و حتی فرشتگان برجسته می‌کند. شاعر بیان می‌کند که انسان از همه موجودات برتر است و باید از خواسته‌های حیوانی دوری کند. همچنین به مرام‌های مقدس و اصول اخلاقی اشاره شده که راهنمای انسان‌ها در مسیر زندگی است. او تأکید می‌کند که عشق و عبودیت باعث احترام به مقام انسانیت می‌شود و همه چیز در جهان به نوعی به انسان مربوط می‌شود. در نهایت، شاعر به عظمت و شکوه انسانی اشاره دارد که همه موجودات دیگر تابع او هستند.