شمارهٔ ۷۰ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
هی زلف و خال جلوه دهی این بهانه چیست
هستیم خود اسیر تو این دام و دانه چیست
این خانه ای که زلف تو بر دل فروخته
در آن دگر حساب صبا حق شانه چیست
کی آگه از اذان مؤذن شوی اگر
ناقوس را بدیر ندانی ترانه چیست
در دهر نام نیک بنه نی سرای نیک
آری ز نام نیک نکوتر نشانه چیست
هرکس گدای درگه حیدر بود صغیر
داند که فیض بخشی این آستانه چیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و از او می‌پرسد که این جلوه و زیبایی به چه دلیلی است. او خود را در دام عشق معشوق می‌بیند و به تأثیر زلف او بر دل‌های عاشقان اشاره دارد. همچنین از درد و نا آگاهی انسان‌ها در مورد ارزش‌ها و مقام‌های انسانی صحبت می‌کند و به نام نیک و فیض الهی می‌پردازد. در نهایت، شاعر به اهمیت درک مقام حیدر (علی) و نعمت‌هایی که از آن آستان می‌رسد، اشاره می‌کند.