شمارهٔ ۸۷ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
جمله خوبی های عالم در محبت مضمر است
هر چه فعل نیک باشد مشتق از این مصدر است
هر که را نبود محبت باید او را سوختن
زانکه در بستان گیتی او نهال بی بر است
بی محبت هیچ موجودی نباید در وجود
آفرینش را همانا مایه از این گوهر است
جز محبت را نداند جلوهٔ اول ز ذات
هر که بعد از کنت کنز احببت را مستحضر است
هر که چون سیمرغ بر قاب سعادت اوج یافت
مرغ جانش را همان بال محبت شهپر است
از محبت انبیا خواندند مردم را بحق
گر توانی درک کن کاین رتبه پیغمبر است
کیمیا را از محبت باشد اندر مس اثر
هر که را باشد صغیر این کمیا کان زر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت محبت در زندگی و وجود انسان‌ها اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که هر خوبی و عملی نیکو برآمده از محبت است و بی‌محبت هیچ چیزی ارزش وجود ندارد. او محبت را همچون درختی می‌داند که اگر نهالی بی‌بر باشد، در بستان زندگی هیچ ثمری نخواهد داشت. همچنین، محبت منبع اصلی آفرینش و جلوه‌ای از ذات الهی است. شاعر به نقش محبت در نزد انبیا و تبیین آن به مردم اشاره کرده و می‌گوید محبت همانند کیمیا است که می‌تواند چیزهای بی‌ارزش را به طلا تبدیل کند. بنابراین، محبت پایه و اساس نیکویی‌ها و سعادت در زندگی است.