نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۴ - نصیحت صغیر اصفهانی

صغیر اصفهانی / مثنویات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بخر پند و مکن حکمت فروشی

خموشی کن خموشی کن خموشی

چو دهقانر است پنهان دانه در گل

در آخر یابد از آندانه حاصل

و گر بگشود خاک و وانمودش

بغیر از ناامیدی نیست سودش

تو را حکمت چو حرفی در دل آرد

گرش پوشیده داری حاصل آرد

شود آن حرف فعل و از تو زاید

جهانی را چو خور روشن نماید

گر آوردی بلب جزء هوا شد

گهر رفت از کف و جانت گدا شد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به اهمیت حفظ حکمت و دانایی اشاره می‌کند. او می‌گوید که نباید حکمت را به راحتی به نمایش گذاشت و باید حواسمان به پرورش آن باشد. مانند دانه‌ای که در دل خاک پنهان شده و در نهایت حاصل می‌دهد، حکمت نیز در سکوت و آرامش رشد می‌کند. اگر آن را فراموش کنیم و به نمایش بگذاریم، تنها ناامیدی به بار می‌آورد. در نهایت، لازم است که هر دانشی که داریم در دل نگه‌داریم تا به فعلی مثبت و مفید تبدیل شود و جهان را روشن کند.