مثنویات — دیوان اشعار صغیر اصفهانی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۵ - سبب نظم کتاب — گر طلبی علت نظم کتاب
- شمارهٔ ۲ - بسمه تعالی شانه — ای همه هستی همه هستی توئی
- شمارهٔ ۳ - ارسال رسل — زان همه ارسال رسل در سبق
- شمارهٔ ۶ - چشمه آب حیات — علم بود چشمهٔ آب حیات
- شمارهٔ ۴ - ستایش — سعی بزرگان و مهان یاد باد
- شمارهٔ ۱ - ساقی‌نامه — بیا ساقی ای رشگ حور بهشت
- شمارهٔ ۷ - آیت کبری — ای بشر ای آیت کبرای حق
- شمارهٔ ۸ - رؤیای صادقه — دوش مرا خواب بچشم پر آب
- شمارهٔ ۱۲ - نتیجه راستی — قافله ئی بد برهی رهسپار
- شمارهٔ ۱۳ - کار و کارگر در سال ۱۳۰۷ شمسی سروده شد — کار کن و کار کن و کار کن
- شمارهٔ ۱۴ - علم و عمل — چون به ازل طرح جهان ریختند
- شمارهٔ ۱۶ - مس و چینی — دوش رسیدند بخوان نعم
- شمارهٔ ۱۵ - پنبهٔ ایران — گوش فرا دار که گوید صریح
- شمارهٔ ۱۰ - پادشاه رعیت نواز — پادشهی بود رعیت‌نواز
- شمارهٔ ۱۱ - قافلهٔ سوداگر — قافله‌ای بست پی سود بار
- شمارهٔ ۹ - نسخه کیمیا — بود بسی در طمع کیمیا
- شمارهٔ ۲۲ - نتیجهٔ ظلم — بود یکی ظالم مردم گداز
- شمارهٔ ۲۰ - سخت و سست — سخت گرانی به درختی نشست
- شمارهٔ ۲۳ - ماست کش و یخ کش — ماست کشی بود به عهد قدیم
- شمارهٔ ۲۴ - خانهٔ تنگ — خانه ما هست بسی تنگ‌تر
- شمارهٔ ۱۷ - اشتر و گله — اشتری از سردی دی گشت زار
- شمارهٔ ۲۱ - گل و خار — گفت گلی از سر نخوت بخار
- شمارهٔ ۱۸ - شیر و روباه — گرسنه شیری چو حریصان بدشت
- شمارهٔ ۱۹ - حاسد و محسود — بود دو تن را دو درخت کهن
- شمارهٔ ۲۹ - پند لقمان — حضرت لقمان که بنوع بشر
- شمارهٔ ۳۲ - سؤال موسی — موسی عمران به مناجات حق
- شمارهٔ ۲۶ - مصاحبت دو نادان — بود یکی مرد تهی مغز خام
- شمارهٔ ۲۵ - کیفیت صلحیهٔ اصفهان — گوش فرا دار که سازم بیان
- شمارهٔ ۳۱ - در مذمت نوشابه — بود یکی خانه چو باغ جنان
- شمارهٔ ۲۷ - شلتاق پلتاق — صیحگهی پر فن حیلت‌گری
- شمارهٔ ۲۸ - قدک و صباغ — داد به صباغ کسی یک قدک
- شمارهٔ ۳۰ - حکمت افلاطون — دید فلاطون مرضی در مزاج
- شمارهٔ ۳۶ - حسن و مال — دوش ز من کرد عزیزی سئوال
- شمارهٔ ۳۸ - دف و مطرب — دف به کف مطربکی تیز هوش
- شمارهٔ ۴۰ - اسباب درویشی — بوالهوس دل به هوا بسته‌ئی
- شمارهٔ ۳۳ - کلام عیسی — عیسی مریم چو علم بر فراخت
- شمارهٔ ۳۹ - بلبل و پروانه — بلیلی از نالهٔ مستانه‌ای
- شمارهٔ ۳۷ - سیرچمن — از پی تفریح شدم صبحدم
- شمارهٔ ۳۴ - مرام احمد — احمد خاتم شه اقلیم جود
- شمارهٔ ۳۵ - ماهی و صدف — ماهیکی در تک بحر از صدف
- شمارهٔ ۴۸ - حکایت — شنیدستم بدیوانه نمائی
- شمارهٔ ۴۱ - خودبینی — اسب سواری لب آبی رسید
- شمارهٔ ۴۲ - احمد و محمود — دخترکی سنّ دهش ناتمام
- شمارهٔ ۴۴ - حکایت — خواجهٔ دنیا طلب کاهلی
- شمارهٔ ۴۶ - حکایت — شیر خدا رهبر اهل یقین
- شمارهٔ ۴۳ - کشف راز — گفت کسی با دگری راز خویش
- شمارهٔ ۴۷ - اعتذار — دفتر جان بخش و داد بشر
- شمارهٔ ۴۵ - حکایت — عارفی از ضعف به بستر فتاد
- شمارهٔ ۵۳ - نصیحت — بکن پندی سرور آور ز من گوش
- شمارهٔ ۵۱ - تنبیه — خرد را گفتم ای دانای هر راز
- شمارهٔ ۵۵ - نصیحت — گرت باید به گیتی سر فرازی
- شمارهٔ ۵۰ - گل و شبنم — گل و شبنم به هم در بوستانی
- شمارهٔ ۵۴ - نصیحت — بخر پند و مکن حکمت فروشی
- شمارهٔ ۴۹ - حکایت — بزشتی کرد تسخر عیب‌جوئی
- شمارهٔ ۵۶ - در محبت — محبت جلوهٔ اول ز حق دان
- شمارهٔ ۵۲ - حکایت — شنیدستم که لقمان نکو نام
- شمارهٔ ۶۲ - نصیحت — از یاد خدا مباش غافل
- شمارهٔ ۵۹ - حکایت — شنیدم که مردی سعادت نصیب
- شمارهٔ ۶۰ - حکایت — به رستم چه خوش گفت فرزانه زال
- شمارهٔ ۶۳ - حکایت — گفت درویشی شبانگه با مرید
- شمارهٔ ۵۷ - در همین مقام — کسی پرسید از من سر خلقت
- شمارهٔ ۶۴ - حکایت — دید مردی را عسس غلتان به خاک
- شمارهٔ ۶۱ - حکایت — شنیدم که رستم به مازندران
- شمارهٔ ۵۸ - نصیحت — چنان بایدت زیستن در جهان
- شمارهٔ ۱۱۵ - قطعه — زبان زندانی و کام تو زندان
- شمارهٔ ۱۱۴ - قطعه — شنیدم که کوری به خاک زمین
- شمارهٔ ۶۶ - نصیحت — ای که آزردن خلقت کار است
- شمارهٔ ۶۵ - حکایت — داد درویشی از ره تمهید
- شمارهٔ ۱۰۴ - آقای بهمنی یکی از شعرای گستاخ — اشعاری اعتراض‌آمیز نسبت به خلقت سروده بودند آقای سرهنگ اخگر به جواب آن مبادرت و اشعاری سروده به اسم بی‌چون‌نامه به چاپ رساندند مدیر روزنامهٔ کانون شعرا آقای حسین مطیعی آن دو منظومه را در دسترس نویسندگان و شعرای دور و نزدیک گذاردند و از آنان نظریه خوا
- شمارهٔ ۱۱۶ - قطعه در میلاد مسعود حضرت خاتم المرسلین (ص) — یکی ز اتباع عبسی پور مریم
- شمارهٔ ۱۰۲ - در ستایش و تعریف فردوسی علیه‌الرحمه به الفاظ فارسی — دو تن پهلوان سخن در میان
- شمارهٔ ۱۱۴ - غدیریه به بحر جدید — زهی عید همایون سعیدی
- شمارهٔ ۱۱۷ - وصیت حضرت مولی‌الموالی علی علیه‌السلام — شیر یزدان شاه مردان با پسر