شمارهٔ ۶۶ - نصیحت صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / مثنویات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
ای که آزردن خلقت کار است
هم مکافات تو آن آزار است
هرچه خواهی تو برای دگران
میرسد بهر تو از غیب همان
گر توانی به خلایق ز وفا
باز کن راه کرم باب عطا
زر بده نان برسان یاری کن
مهربان باش و وفاداری کن
گاه اندرز بهم ساز قرین
سخن تلخ و بیان شیرین
تلخ اگر فرع محبت باشد
سر بسر شهد و حلاوت باشد
تو اگر شاه و اگر درویشی
دان که پا بست صفات خویشی
صفت نیک عزیزت سازد
خوی بد از نظرت اندازد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت رفتار خوب و مهربانی با دیگران اشاره دارد. شاعر می‌گوید آزردن دیگران عواقبی دارد و آن آزار به خود فرد بازمی‌گردد. اگر کسی بخواهد چیزی برای دیگران فراهم کند، همان به خود او نیز میرسد. باید سعی کنیم با مهربانی و وفاداری به دیگران کمک کنیم و حتی هنگامی که سخن تلخی داریم، آن را در لفافه‌ای شیرین بیان کنیم. در نهایت، نیکویی‌ها و صفات خوب ما شخصیت ما را بهبود می‌بخشد و برعکس، صفات بد ما را از دید دیگران دور می‌کند.