شمارهٔ ۱۱۴ - قطعه صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / مثنویات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
شنیدم که کوری به خاک زمین
به شکرانه هر لحظه سودی جبین
که این فیض عظمی ز کوریم بس
که چشمم نیفتد به ناموس کس
بلی دیده‌ای کان خیانت‌گر است
اگر کور باشد بسی بهتر است
گرت هست گوش نصیحت پذیر
شوی بهره ور از بیان صغیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان مزایای کوری می‌پردازد. او از کوری به عنوان یک نعمت یاد می‌کند که باعث می‌شود فرد به ناموس دیگران نگاه نکند و از خیانت دور باشد. علاوه بر این، تأکید می‌کند که اگر گوش شنوا و پذیرایی داشته باشیم، می‌توانیم از نکات ارزشمند و نصیحت‌های کوچک بهره‌مند شویم. به عبارتی، کوری در اینجا به عنوان یک فایده و محافظت از روح و اخلاق معرفی می‌شود.