صغیر اصفهانی
زاده ۱۳۱۲ – درگذشته ۱۳۹۰ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ صغیر اصفهانی
محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت.خود او در مورد تخلصش این گونه سروده است: مرا صغیر تخلص بجا بود که سه چیز مراد دارم و هستم از این تخلص شاد در اول اینکه به عهد صغارتم ایزد زبان به گفتن اشعار جانفزا بگشاد به دوم اینکه نگیرند اکابرم خُرده اگر ز خامه من نقطه‌ای خطا افتاد به سوم اینکه چو روز حساب پیش آید مسلم است که آنجا بود صغیر آزاد از بدو تأسیس انجمن دانشکده اصفهان به سرپرستی عباس‌خان شیدا در سال ۱۳۳۴ق در آن انجمن شرکت کرد. از همان جوانی به کار بافندگی پرداخته و از راه کار و زحمت به امرار معاش و اداره خانواده پرداخت و استغناء و بی‌نیازی از خلق را پیشه خود ساخت. او در اغلب انجمن‌های ادبی اصفهان همچون انجمن‌های مدرسه تبریزی، خاکیا، کمال، سعدی و مکتب صائب شرکت می‌کرد و جزو اساتید پیشکسوت و محترم این انجمن‌ها به‌شمار می‌رفت.به میرزا عباس پاقلعه‌ای شیخ سلسله نعمت اللهیه اصفهان ارادت داشت و در مدح او شعر می‌گفت.صغیر اصفهانی سرانجام در سه‌شنبه اول جمادی الثّانی ۱۳۹۰ق (مطابق با مرداد ماه ۱۳۵۰ش) وفات یافت و در جوار حرم رأس الرضا در طوقچی اصفهان به خاک سپرده شد.
آثار صغیر اصفهانی
شعرهای صغیر اصفهانی
- شمارهٔ ۴۰ — ای آنکه تو را بر آستان خوانده شود
- شمارهٔ ۳ — صد شکر که از لطف خداوند مجید
- شمارهٔ ۴۹ — حرفی که نه چون مویز هوش افزاید
- شمارهٔ ۸ — یارب به رسالت رسولان کبار
- شمارهٔ ۴۵ — گوئی که چسان جهان نوردیده شود
- شمارهٔ ۷ — از روز ازل هماره تا یوم نشور
- شمارهٔ ۱۰ — زان داده دو شانه‌ات خدای اکبر
- شمارهٔ ۹ — چونراحت خویش خواهی از زحمت غیر
- شمارهٔ ۳ — چون گنج نهان کن غم پنهانی خویش
- شمارهٔ ۲ — گر مهر علی بسینه داری خوشباش
- شمارهٔ ۴ — ای سر و قدت بدلربائی مخصوص
- شمارهٔ ۱ - این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشد — روسوی حقیقت کن و بگذر ز مجاز
- شمارهٔ ۱ — جان عشق و محبت است جانرا بشناس
- شمارهٔ ۱۱ — من دیده به احسان علی دارم و بس
- شمارهٔ ۱ - در مسافرت بمشهد گفته شد — از دیدن آفتاب در خطهٔ طوس
- شمارهٔ ۱۲ — ای میر حجازی ای شه خطهٔ طوس
- شمارهٔ ۲۴ — امروز به فرمان خدای علام
- شمارهٔ ۷ — ای کرده به درگه تو جبریل نزول
- شمارهٔ ۲۳ — ای داده مرا وجود از کتم عدم
- شمارهٔ ۵ — قومی به جهان ز حب دینی محظوظ
- شمارهٔ ۹ — ای ساقی ماه وش در این ماه صیام
- شمارهٔ ۱۷ — فخر عجم این بس که به نوروز عجم
- شمارهٔ ۸ — اسلام که شد بر همه عالم شامل
- شمارهٔ ۶ — کردیم اگرچه عمر بیهوده تلف