شمارهٔ ۱۲۱ سحاب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق ناشی از جدایی و درد ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر با اشاره به خون بی‌گناهی که بر زمین ریخته شده، حسرت و اندوه خود را از فقدان معشوق بیان می‌کند. او به سال‌ها انتظار و هجران اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که حتی یک آه هم می‌تواند تأثیر زیادی بر دلش بگذارد. همچنین به محبوبی اشاره دارد که بعد از جدایی، دیگران می‌توانند جای او را بگیرند ولی هیچ‌کس نمی‌تواند درد جدایی او را احساس کند. در نهایت، شاعر بین احساساتش و زندگی روزمره‌اش دچار تردید است و ترس از اینکه کسی او را باور کند، او را عذاب می‌دهد.