شمارهٔ ۲۱ سحاب اصفهانی
سحاب اصفهانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ره به این ضعف ار به کوی یار می باید مرا
سیلها از دیده ی خونبار می باید مرا
مایل عشاق صادق نیستند این نیکوان
بعد ازین از عشق پاک انکار می باید مرا
گر بخواهم شرم گردد مانع این نظاره ام
دیده ای چون دیده ی اغیار می باید مرا
تا نیفتد در جهان آتش ز آب چشم تر
چاره ی این آه آتشبار می باید مرا
میل ماندن در سر کویش زرشک مدعی
نیست اما قوت رفتار می باید مرا
تا ننالد از فغانم خلقی آن بی رحم را
جور کم یا طاقت بسیار می باید مرا
شکوه ی بیهوده چند از جور خار و بانگ زاغ
قوت پرواز از گلزار می باید مرا
یا نباید این قدر نالید از جورش (سحاب)
یا اثر در ناله های زار می باید مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق و درد عاشقانه است. شاعر به ضعف و ناتوانی خود در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که برای رسیدن به معشوق باید از این ضعف عبور کند. او به اشک‌ها و دردهای ناشی از عشق می‌پردازد و به ناچار باید با آن‌ها کنار بیاید. همچنین، شاعر از نارضایتی خود از رفتارهای نیکوکاران صحبت می‌کند که به عشق واقعی پایبند نیستند. او ناچار به تحمل سختی‌ها و ناملایمات عشق است و در این میان، امیدی به تغییر شرایط ندارد. در نهایت، شاعر با تأکید بر ضرورت ایستادگی و مقاومت در برابر مشکلات عشق، تلاش می‌کند تا به حقیقت عشق برسد و با دردهای آن کنار بیاید.