شمارهٔ ۱۴ سحاب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به عشق و تاثیر آن بر دل و جان اشاره می‌کند. دل را به باغی تشبیه می‌کند که عشق آن را شکل داده و جان را به شمعی می‌ماند که از شوق و میل به عشق می‌سوزد. همچنین بیان می‌کند که هر کسی که خود را نشناسد، توانایی درک و شناخت عشق را نیز نخواهد داشت.