شمارهٔ ۷ سحاب اصفهانی
سحاب اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
برداشت عروس باغ از چهره نقاب
برد از دل مرغان چمن طاقت و تاب
آموخت از این دو گریه و خنده دو چیز
گل از لب یارو ابر از چشم (سحاب)
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر درباره این است که عروس باغ با نگاهی به چهره نقاب، احساسات و حال و هوای دلمرغ‌ها را درک می‌کند. او از این دو موجود، یعنی گل و ابر، می‌آموزد که چگونه گریه و خنده را همزمان حس کند و بیانگر احساسات عمیق انسانی باشد.