شمارهٔ ۱۰۰ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مضامین عشق و دردهای ناشی از آن می‌پردازد. شاعر معروف می‌کند که عشق او پر از افکار و احساسات است و در این مسیر، حتی در میان مشکلات و رنج‌ها، به زیبایی‌های عشق اشاره می‌کند. او به گلستانی اشاره می‌کند که در آن هیچ گل بی‌خاری وجود ندارد و هر چیز در راه عشق، شور و هیجان خاصی دارد. عقل نمی‌تواند عشق را متوقف کند و در نهایت، می‌گوید کسی که همیشه به دنبال زیبایی‌ها بوده، اکنون با خارهایی مواجه شده است. به طور کلی، شعر بازتابی از تقابل عشق و مشکلات آن است.