شمارهٔ ۱۰۷ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی بحث و جدل‌های بی‌ثمر و ناراحت‌کننده است. شاعر می‌گوید که اگر یکی از طرفین بحث بی‌دلیل جدل کند، تنها باعث ناراحتی و جروبحث می‌شود. او می‌گوید که مانند یک باغبان باید از حضور در جمع‌های ناسالم پرهیز کرد، زیرا عشق و احساسات حساس هستند و نباید به خطر بیفتند. همچنین شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عشق نمی‌تواند فقط به زنجیر و بند خلاصه شود، زیرا در عین حال می‌تواند هدایت‌کند و مسیر را روشن کند. در پایان، او از علاقه و شوق خود به معشوق صحبت می‌کند که مانند غزلی زیبا، دلبر و جذاب است.