نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۳ سلیم تهرانی

سلیم تهرانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

تا سحر امشب شراب ناب می‌باید گرفت

خون‌بهای شمع از مهتاب می‌باید گرفت

عمر صرف باده کردی، روی در میخانه کن

هرچه آبش برده، در گرداب می‌باید گرفت

تا دم کشتن مکن در عشق ترک اضطراب

این روش را یاد از سیماب می‌باید گرفت

نوحه بر خود می‌کند همچون صنوبر نخل موم

در گلستانی کز آتش آب می‌باید گرفت

سعی در تحصیل می‌کن، زان که از دوران سلیم

نان گرفتن سهل باشد، آب می‌باید گرفت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوعات عشق، زندگی و لذت بردن از لحظات اشاره دارد. شاعر می‌گوید که تا شب به پایان برسد، باید از شراب ناب بهره گرفت و همکاری با زمان را در کابوس گذرانده و لذت را از دست ندهیم. او به یادآوری می‌کند که نباید در عشق دچار تردید و اضطراب شویم و باید هر لحظه را با شجاعت زندگی کنیم. همچنین، به کوشش برای کسب زحمت در زندگی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که به راحتی می‌توان از زندگی لذت برد، اگر تلاش کنیم. به‌طور کلی، شعر تلاشی برای زندگی با تمام وجود و لذت‌بردن از آن است.