شمارهٔ ۱۳۳ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
در چمن چون لاله می بیباک میباید گرفت
سایهٔ دستی ولی از تاک میباید گرفت
گر گلابی لایق پیراهنم خواهد کسی
گل ندارد، از خس و خاشاک میباید گرفت
با جهان سفله افتادهست کار و بار من
همچو دهقان نان مرا از خاک میباید گرفت
عشق میخواهی، برافشان آستین بر هرچه هست
دامن پاکان به دست پاک میباید گرفت
گر سراغ بوی او خواهی ازین گلشن سلیم
همچو گل از سینهٔ صد چاک میباید گرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مضامین عشق و زندگی میپردازد و با استفاده از تصاویر طبیعت، احساسات عمیق را نشان میدهد. شاعر بیان میکند که در چمنزار، باید با جرات به دنبال عشق بود و از زیباییهای اطراف بهره جست. او به عدم رضایت از زندگی مادی و دنیوی اشاره دارد و میگوید باید تلاش کرد تا از خاک زندگی، روزی به دست آورد. در نهایت، عشق را به عنوان نیرویی قوی معرفی میکند که باید با دلی پاک به دنبالش رفت و زیباییهای انسانی را در آغوش گرفت.