شمارهٔ ۲۰۱ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تصویر کشیدن احساساتی عمیق و درخواست‌هایی از دوست دارد. شاعر از دوستش می‌خواهد که: - از دام صفیر (پرنده‌ای زیبا) به گلستان پیامی بفرستد. - دعا و ناله‌اش را به بلبلان برساند. - نشان دهد که در قفس محبوس است و به آشیان پری اشاره کند. - چمن را از گل‌ها خالی نگذارد و اگر بهار نیاید، پیامی از خزان بفرستد. - در خلوتش آفتاب را بخواند و پیامی به آسمان برساند. - به هر کجا که خوشبختی سراغش را می‌گیرد، گلی از گلخن به باغبان بفرستد. به طور کلی، این شعر دعوت به ارتباط و یادآوری زیبایی‌ها در زندگی و به یاد آوردن خوشبختی است.