شمارهٔ ۲۱۱ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به القای شدید احساسات عاشقانه و رنج‌هایی که ناشی از عشق است می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که عشق معشوقش باعث دشمنی دیگران با او شده و هر جا که می‌رود، دلی پر از غم و آوارگی دارد. او به وضعیت اجتماعی و سختی‌های زندگی اشاره می‌کند و تصریح می‌کند که عشق مانند یک زنجیر به او گره خورده است. همچنین، شاعر از خطراتی که در کمین اوست، مانند حسادت و خیانت، سخن می‌گوید. به‌طور کلی، این شعر تصویرگری از سختی‌های عشق و تبعات آن بر زندگی فردی و اجتماعی شاعر است.