شمارهٔ ۲۱۳ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل به پیامد لذت‌جویی و بهره‌برداری از زیبایی‌های زندگی و زمان اشاره دارد. شاعر از ساقی می‌خواهد که به او شرابی بدهد، چرا که این روزها و لحظات با دوستانش ارزشمند و غنیمتی است. او به زیبایی‌های بهار و شکوفایی گل‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که زندگی پر از نعمت‌ها و فرصتی برای شادی است. شاعر به خاطر بالا و پایین‌های زندگی و دردهایش، به جمع‌آوری لحظات خوش پرداخته و می‌خواهد از لذت زندگی بهره‌مند شود، حتی اگر از زخم‌های دل رنج می‌برد. در نهایت، غزل دعوت به شاد زندگی کردن در کنار دوستان و در میان زیبایی‌های طبیعت است.