شمارهٔ ۲۷۸ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از شوق تو دل همره عمر گذران است
چون ریگ روان همسفر آب روان است
در موسم پیری مطلب کام ز خوبان
خمیازه به صد زور در آغوش کمان است
ای غم به ادب پای نه اینجا که دل ما
چون خانه ی آیینه، مقام پریان است
گر سرو بود کج کله و برزده دامان
منعش نتوان کرد ازینها که جوان است
بر شعشعه ی حسن تو موسی چو نظر کرد
فریاد برآورد که این شعله همان است
در پیش غم عشق سلیم آفت مردن
همچون شب آدینه و ماه رمضان است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان عشق و شوق عمیق شاعر به محبوبش می‌پردازد. شاعر به زیبایی می‌گوید که دلش در این سفر زندگی همیشه همراه شوق محبوب است. در سن پیری، او هنوز به یاد زیبایی‌ها و خوبی‌هاست و غم و غمگینی را نمی‌پذیرد. او همچنین به زیبایی‌های محبوبش و تأثیر آن بر روح و جانش اشاره می‌کند. عشق را مانند دوستی در شب آدینه و ماه رمضان توصیف می‌کند، که نشان‌دهنده‌ی شان و قداست آن است. در کل، شعر تاکید بر قدرت و زیبایی عشق و شور و شوق در زندگی انسان دارد.