شمارهٔ ۳۴۸ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی موضوعاتی چون خودآرایی، عشق، و واقعیت‌های زندگی می‌پردازد. شاعر از شیخ و ظاهرسازی او سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که در واقعیت چیزی جز ظواهر وجود ندارد. او به افرادی که در عشق و زندگی دنبال تجرید و کمال هستند، می‌گوید که باید از زرق و برق‌ها دست بردارند و به خود واقعی‌شان بپردازند. با ذکر داستان‌های قدیمی و نکات معنوی، شاعر می‌خواهد شنونده را متوجه کند که عشق واقعی و درک عمیق از زندگی در چیزهای ساده و واقعی نهفته است. در نهایت، شاعر به ضرورت بیداری و آگاهی در مسیر عشق و زندگی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در مذهبی که می‌پرستند، طاعت و بندگی به چیزهای دیگری غیر از نماز وابسته است.