شمارهٔ ۳۸۲ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

محور این شعر به زیبایی و عشق معشوق و تأثیر آن بر زندگی عاشق می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که عشق واقعی ممکن است همراه با درد و رنج باشد و حتی آزار عشق هم باعث لذت و شادی عاشق می‌شود. معشوق شاید به دیگران اهمیت ندهد، اما حضور او برای عاشق ضروری است. شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق و اشتیاق و دلتنگی ناشی از فراق او صحبت می‌کند و تأکید دارد که غم و درد عشق جزء جدایی‌ناپذیر زندگی عاشق است.