شمارهٔ ۴۰۶ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به نقش مهم می (شراب) در زندگی و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که بدون حضور او، می‌نوشد و به تنهایی زندگی می‌کند. از دست دادن لذت‌ها و شادی‌ها در زندگی را به تصویر می‌کشد و می‌گوید که هرکس به جمع عاشقان بپیوندد، از شور و شوق آنها بهره‌مند می‌شود. همچنین به زاهدان و افرادی که از خوشی‌ها دوری می‌کنند، انتقاد می‌کند و می‌گوید که زندگی بدون لذت خود بی‌معناست. در نهایت، به این نکته می‌پردازد که زندگی در لحظه حال و از دست دادن آن می‌تواند به کسالت و ناپایداری بینجامد.