شمارهٔ ۴۱۲ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
درین ره کعبه سنگ راه باشد
همان به راهرو آگاه باشد
بگو توفیق را ای خواجه ی خضر
که با ما یک قدم همراه باشد
بلندی بایدت، بگذر ز پستی
ره معراج یوسف، چاه باشد
چو جان داری، چرا می ترسی از مرگ
چه باک از قرض، چون تنخواه باشد
به راهش سر نهادیم و گذشتیم
نماز رهروان کوتاه باشد
جنون عاشقان باید سلیما
اگر دایم نباشد، گاه باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به سفر معنوی و دشواری‌هایی که در آن وجود دارد می‌پردازد. او می‌گوید که اگرچه در مسیر حق ممکن است موانع و مشکلاتی مثل کعبه سنگی وجود داشته باشد، اما راهنما و همراهی مثل خواجه خضر (نماد هدایت) نیاز است تا ما را همراهی کند. شاعر بر این باور است که برای رسیدن به عروج و تعالی، باید از پستی‌ها گذشت و از مرگ نهراسید، چرا که زندگی و مرگ هر دو بخشی از یک سفر هستند. او به راهنماها اشاره می‌کند که باید از آن‌ها بیاموزیم و در این راه، محبت و جنون عاشقی را مهم می‌داند که باید در قلب هر سالک وجود داشته باشد. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که در این راه، نباید از سختی‌ها و کوتاهی نمازها ترسید.