شمارهٔ ۵۹۸ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
زین گلستان تا قیامت، جوش بلبل کم مباد
چون پیمبر سایه ی ابر از سر گل کم مباد
همچو طوطی خرمی پرورده ی این گلشن است
بیضه ی شبنم ز زیر بال بلبل کم مباد
بلبل و پروانه را چشم از فروغش روشن است
از چراغ لاله ی او، روغن گل کم مباد
هرکه خواهد کم کند یک مو ز زلف سنبلش
سایه ی شمشیرش از سر همچو کاکل کم مباد
تا قیامت می کشان این گلستان را سلیم
گردش پیمانه چون دور تسلسل کم مباد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به خوشی و زیبایی طبیعت و عشق اشاره دارد. شاعر به بلبل و پروانه‌ها اشاره می‌کند که از زیبایی گل‌ها و چراغ لاله‌ها بهره‌مندند و آرزو می‌کند که هیچ‌گاه این زیبایی‌ها کم نشود. همچنین، هشدار می‌دهد که اگر کسی بخواهد زیبایی گل‌ها و عشق را کاهش دهد، با عواقبی روبرو خواهد شد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که باید این زیبایی و شادی تا همیشه ادامه داشته باشد.