شمارهٔ ۶۷۴ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ما می‌آموزد که در زندگی باید از بیگانگی و غم یاد بگیریم. او می‌گوید که شادی و طرب واقعی نیست و در عروسی‌ها نیز می‌توان عزا را حس کرد. همچنین به ما توصیه می‌کند که در زندگی از تجربه‌ها و آداب و رسوم بزرگترها، از جمله شاهان، بهره‌گیریم تا دنیاداری را بهتر بفهمیم. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که حالات افراد از برآیند رفتارها و آثارشان مشخص می‌شود.