شمارهٔ ۶۷۵ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ای که همچون آب خواهد خورد خاکت غم مخور
می رسد مرگ از برای جان پاکت غم مخور
آسمان هرچند در بر روی دل ها بسته است
می کند تأثیر آه دردناکت غم مخور
از رفوگر عرصه ی عیش تو ای دل تنگ شد
باز همچون غنچه خواهم کرد چاکت غم مخور
می پرستان می دهند آبش ز چشم خویشتن
باغبان آسوده باش، از بهر تاکت غم مخور
گر عیار کاملی داری، پس از مردن سلیم
چون طلا کی می‌تواند خورد خاکت غم مخور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دلداری و تسلی دل می‌پردازد و به مخاطب می‌گوید که در برابر غم‌ها و مشکلات زندگی نگران نباشد. او اشاره می‌کند که مرگ برای روح پاک نیازی به نگرانی ندارد و اگرچه آسمان تاریک می‌نماید، درد و آه انسان تأثیرگذار است. شاعر به دل تنگی اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند غنچه‌ای که دوباره شکوفا می‌شود، امید به زندگی دوباره وجود دارد. همچنین اشاره‌ای به محبت و مراقبت باغبان و زیبا بودن تاک دارد و در پایان تأکید می‌کند که اگر انسان کاملی باشد، هیچ چیز نمی‌تواند او را از بین ببرد. به طور کلی، پیام شعر امید به زندگی و تسلی خاطر در برابر مشکلات است.