شمارهٔ ۶۷۹ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دهد مرغ دلم را عزم پرواز
درای ناقه همچون زنگ شهباز
دلم وقت تپیدن های شوقت
دهد همچون جرس از سینه آواز
مجو ناسازی از ما، زان که باشد
تن چون موی ما ابریشم ساز
کند مرغ دلم از ناتوانی
به بال دیگران چون تیر پرواز
مگر بر داغ دوری خراسان
نهم مرهم سلیم از سیر شیراز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات و آرزوهای شاعر می‌پردازد. مرغ دل شاعر تمایل به پرواز دارد و در حس پرشور و شوق خود، صدایی شبیه جرس از دل او بلند می‌شود. او به ارتباط میان بدن و روح اشاره می‌کند و از ناتوانی‌اش در پرواز یاد می‌کند. در انتها، از آرزوی درمان درد دوری از خراسان و سفر به شیراز سخن می‌گوید. در کل، شاعر ابراز longing و حسرت به سفر و آزادی را می‌کند.