نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۸۱ سلیم تهرانی

سلیم تهرانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

چنین کز من بود نخل سخن سبز

چه سان طوطی شود در پیش من سبز

ز وصف خط نوخیز تو گردد

زبان چون مغز پسته در دهن سبز

به سوی باغ رو، کز شرم قدت

نگردد سرو دیگر در چمن سبز

خبر کردم ز خطت، گوش می دار

که خواهد گشت روزی این سخن سبز

سلیم از گریه در راه محبت

عصا چون خضر شد در دست من سبز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و طراوت سخنان عاشقانه‌اش اشاره دارد و از نخل سخن سبز صحبت می‌کند که نشان‌دهنده پرباری و زندگی است. او از زیبایی خط محبوبش سخن می‌گوید که تأثیر عمیقی بر او می‌گذارد و زبانش را به زیبایی مغز پسته تبدیل می‌کند. شاعر همچنین به قد بلند محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که در باغ معشوق، هیچ سرو دیگری به زیبایی او نخواهد بود. او از احساسات خود به خاطر محبت می‌گوید و به تحولی در زندگی‌اش اشاره می‌کند که محبت زندگی‌اش را متحول کرده است.