شمارهٔ ۷۱۰ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان آرزوها و ویژگی‌های انسانی می‌پردازد. شاعر ابتدا به این نکته اشاره می‌کند که نباید مثل شمعی که در صبح می‌سوزد و از بین می‌رود، هلاک شد بلکه باید مانند آفتاب بی‌کلاه و سرافراز بود. او سپس به اهمیت حقیقت پرداخته و می‌گوید که باید در کارهایمان به حقیقت توجه کنیم و قدرت خود را بدانیم. در ادامه، شاعر بر این تأکید می‌کند که تنها بریدن آب از گلو کافی نیست و باید به عمق مسائل توجه شود. او به ضعف خود در راه شوق اشاره کرده و می‌خواهد که با قوت بخشیدن به خود، راهی را بیابد. در مجموع، شعر بر اهمیت رشد، حقیقت‌جویی و قوی شدن انسان تأکید دارد.