شمارهٔ ۷۵۱ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و ظرافت گل و بلبل اشاره دارد. هر قطره شبنم بر روی گل، نشانه‌ای از غم و اندوه بلبل است. شاعر از عشق خود به معشوقه‌اش صحبت می‌کند و اینکه عمرش تنها در خیال او گذشته است. او زیبایی معشوقه را ستایش می‌کند و می‌گوید که شرم معشوق باعث می‌شود گل‌ها از او دوری کنند. در نهایت، نویسنده بیان می‌کند که در دلش همیشه حس زیبایی و عشق وجود دارد و زلف‌های معشوقه او را به فکر واداشته است.