شمارهٔ ۷۶۱ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حالاتی از عشق و دلدادگی است. شاعر از دشواری‌هایی که در راه عشق تحمل کرده، صحبت می‌کند. او می‌گوید که باوجود مشکلات، همچنان در پی عشق است و مانند آب و ریگ در این مسیر به جلو می‌رود. احساس پریشانی و سردرگمی او ناشی از عشقش است و او می‌گوید که دیگران هم از حال او آگاهند. شاعر همچنین به زبان طعنه و انتقاد اشاره می‌کند و از افرادی که او را قضاوت می‌کنند می‌خواهد که زبانشان را در مقابل او نبگشایند. او به تصویر شمع اشاره می‌کند که جانش را در عشق از دست داده و در نهایت از شدت احساساتی که دارد، چیزی از او باقی نمانده است.