شمارهٔ ۷۸۶ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عشق و وفاداری شاعر به معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که گل وفای او در دست معشوق زیباتر از رنگ حناست و او به خاطر عشقش، از مشکلات و دردهای راه رنجیده است. شاعر حس می‌کند که بدون معشوق، نمی‌تواند ادامه دهد و نیاز به دعا و حمایت او دارد. همچنین او به جدایی از معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که نمی‌تواند به او برسد. در نهایت، شاعر از حس تنهایی و عدم شناخت خود در میان زمان صحبت می‌کند و آرزو دارد که کسی از او بپرسد که فرزند کجاست. به طور کلی، شعر احساسات عمیق و دلشکستگی ناشی از دوری از عشق را به تصویر می‌کشد.