شمارهٔ ۷۹۷ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ما به گلزار معانی آب گوهر بسته‌ایم
رنگ گل‌های سخن را رنگ دیگر بسته‌ایم
دیده را از رشک پوشیدیم، غیرت بین که غیر
با تو خلوت کرده و ما خانه را در بسته‌ایم
مُهر خاموشی به لب داریم تا جان در تن است
ما طلسم شِکوه را بر نام محشر بسته‌ایم
برنمی‌تابد حدیثی کز لب او کرده‌ایم
آب بسیاری به جوی تنگ شکر بسته‌ایم
ناله شرح شعلهٔ شوقم کند با او سلیم
نامهٔ پروانه بر بال سمندر بسته‌ایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و عمق معانی اشاره دارد و به توصیف عشق و احساسات عمیق انسانی می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر و رنگ‌ها، تلاش دارد تا عمق و ظرافت احساسات خود را بیان کند. او به دلیل غم و رشک ناشی از عشق، سکوت را برگزیده و در عین حال مرزهای عشق و علاقه را در نظر گرفته است. در پایان با به کارگیری نمادهای شاعرانه، مانند ناله‌ی شوق، ارتباط عمیق و پیوگی عشق را به تصویر می‌کشد. شعر به نوعی بیانگر راز و رمز احساسات است که در دل انسان‌ها وجود دارد.