شمارهٔ ۸۴۱ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
از دو جانب سرگرانی را تحمل می‌کنیم
ما و او با یکدگر جنگ تغافل می‌کنیم
بس که از گلچینی این باغ دارد خارها
پنجهٔ خود را خیال بال بلبل می‌کنیم
چشم ما را سرمه از حسن سیاهان داده‌اند
عشقبازی در چمن با ساق سنبل می‌کنیم
هرکه را ره داد، بر ره می‌سپارد باغبان
خار در پا می‌رود تا دست بر گل می‌کنیم
نیست زیر طاق گردون، جای آسایش سلیم
آه ازین خوابی که ما در سایهٔ پل می‌کنیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی بیانگر احساسات و درگیری‌های درونی انسان‌ها است. شاعر از دو طرف درد و سرگرانی‌های زندگی صحبت می‌کند و به جنگ تغافل میان خود و معشوق اشاره می‌کند. او به زیبایی‌های ظاهری و دردهای درونی اشاره کرده و نشان می‌دهد که چگونه با وجود زخم‌ها و خارهایی که در باغ زندگی وجود دارد، همچنان به دنبال زیبایی، مانند گل‌ها و سنبل‌ها، هستیم. همچنین، ناامنی و عدم آسایش در زندگی را مورد انتقاد قرار می‌دهد و از خواب و غفلت‌مان در برابر مشکلات حرف می‌زند. در کل، این شعر به جستجوی زیبایی و عشق در برابر درد و رنج زندگی می‌پردازد.