شمارهٔ ۸۹۱ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مسائل عشق و انتظار اشاره دارد. شاعر از بی‌پاسخی معشوق و عدم مساعدت او می‌نالد و به احساس خستگی و درد ناشی از زخم‌های قدیمی خود اشاره می‌کند. او همچنین به ناکامی و حسرت در عشق اشاره دارد و به نوعی خواهان تغییر در سرنوشت خود است. در نهایت، عشق را به عنوان نیرویی توصیف می‌کند که او را به زمین انداخته و از یک حالت تسلیم به حالتی از امید و تلاش برای تغییر یاد می‌کند.