شمارهٔ ۹۰۰ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر دشواری‌ها و خطرات عشق و محبت هستند. شاعر اشاره دارد که بیابان محبت پر از مشکلات است و اگر کسی به آب (عشق حقیقی) نیاز داشته باشد، باید به خضر (نماد هدایت) مراجعه کند. همچنین، روزگار می‌تواند اصلاح‌گران پاک را از راه مستقیم منحرف کند. شاعر تأکید می‌کند که توجه و التفاتی که ممکن است از دیگران دریافت کند، کم و گهگاه است. در مسیر شوق و عشق، انسان نمی‌تواند آرامش را پیدا کند و اگر روح مسافر (کسی که در جستجوی عشق است) نباشد، راهش همواره دشوار خواهد بود. در پایان، او به تأثیرات عمیق محبت و راز و رمزهای آن اشاره می‌کند که باعث ناله و آه‌های عاشقانه می‌شود.