شمارهٔ ۹۲۳ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات ناپایداری و لذت‌های زودگذر در زندگی اشاره دارد. شاعر از خالی شدن شیشه باده و پایداری گل امیدش در میان بزم‌های شلوغ و پر از بی‌توجهی یادی می‌کند. او به زیبایی‌های زندگی، به‌ویژه در شب و عشق، اشاره کرده و آرزو دارد که نوشته‌اش رنگ و بوی زندگی داشته باشد. همچنین، او از حس شرم و تاثیر زیبایی بر دیگران سخن می‌گوید. در کل، شعر به موضوعاتی چون عشق، امید و زیبایی‌های زودگذر زندگی پرداخته است.