غزل شمارهٔ ۱۹۸ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عشق و شور و شوق عمیق شاعر نسبت به معشوق می‌پردازد. شاعر از رنگ و طعم شراب عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که حتی زاهدان نیز به آن طمع می‌کنند. او به توصیف اثرات معشوق بر جان و دل می‌پردازد و می‌گوید که این عشق باعث می‌شود که جان تازه‌ای به او بدهند. عاشقان در پی خواسته‌های خود، زیبایی‌های معشوق را ستایش می‌کنند و همه برای دیدار او تلاش می‌کنند. همچنین، شاعر به بیان این نکته می‌پردازد که عشق واقعی راهی دشوار و پیچیده است و کسانی که به عمق این عشق پی ببرند، از بت‌پرستی و ظواهر دور خواهند شد. در نهایت، شعر نشان‌دهنده‌ی دلدادگی و تسلیم عمیق شاعر به محبوبش است.