قطعه شمارهٔ ۱۰۹ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از غم و ناراحتی زیاد صحبت می‌کند و احساس می‌کند که قلبش در اندوه بسته شده است. او به حضر حبی، که فرزند یک مرد ناپسند است، اشاره می‌کند و می‌گوید که هر جایی که بنشیند، فکرش به سمت او و مشکلاتی که به وجود آورده معطوف می‌شود.