قطعه شمارهٔ ۱۱۰ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به بررسی وضعیت خود پس از ابتلا به بیماری آبله می‌پردازد. او به تصویر کشیده که چگونه این بیماری باعث شده اعضای بدنش تحت تأثیر قرار بگیرند و شاخ و غنچه‌ای نمادین از آن بیرون بیاید. همچنین، به خارش‌های فراوانی که ناشی از غنچه‌هاست اشاره می‌کند. در کل، شعر به تشبیه درد و رنج ناشی از بیماری می‌پردازد.