قطعه شمارهٔ ۱۲۲ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
صاحب عادل کمال الدین حسن
ای تو را مه چاکر و کیوان غلام
همچو گردون گوهر خاص تو پاک
همچو باران فیض انعام تو عام
در جهان مکرمت هستی حسن
هم به خلق و هم به جود و هم به نام
از سعادت چون ظفر میمون لقا
وز معالی چون فلک عالی مقام
خواجه بهر این دعاگوی فقیر
کرده انعامی بر ابنای کرام
می‌برم نرد سعادت گر کند
کعبتین لطف او، او را تمام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این قطعه به ستایش حسن، شخصیتی نیکو و بخشنده می‌پردازد. او او را به ماه و ستاره‌ها تشبیه می‌کند و می‌گوید که مکرمت و بزرگی او در جهان معروف است. حسن هم به مردم و هم به جنود خود نیکی می‌کند و سرنوشت خوشی را برای خود رقم زده است. شاعر از حسن به عنوان منبع فیض و لطف یاد می‌کند و برای او دعای خیر می‌کند، به امید اینکه او همیشه در اوج مقام و فضائل باقی بماند.