نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

قطعه شمارهٔ ۱۴۶ سلمان ساوجی

سلمان ساوجی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

چشم من جای تو بود ای نور چشم

رفتی و ماند از تو خالی جای تو

چشم خود را اگر نمی‌بینم رواست

چون نبینم بی تو من ماوای تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس دلتنگی و فقدان است. شاعر چشمانش را به عنوان نماد عشق و وابستگی به شخص خاصی معرفی می‌کند که با رفتن آن فرد، جای خالی‌اش را احساس می‌کند. او از این که دیگر نمی‌تواند چشمان خود را ببیند، ابایی ندارد، زیرا نبود آن شخص باعث شده است که تمام زیبایی‌ها برایش کمرنگ شوند. در واقع، بدون آن فرد، شاعر احساس بی‌مکانی و ناامیدی می‌کند.