قطعه شمارهٔ ۶۹ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمجید از پادشاه و لطف و احسان او به بندگانش می‌پردازد. شاعر از اینکه بندگان پادشاه از انواع مختلفی هستند و در تلاشند تا بهترین خدمت را انجام دهند، سخن می‌گوید. او همچنین از نداشتن فرصتی برای استفاده از اسب و راهیابی در مسیر خود ابراز ناامیدی می‌کند و از اینکه آخرین میرها (دست‌اندرکاران) چرا مسیرها را بسته‌اند، گلایه می‌کند.