قطعه شمارهٔ ۶۳ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
سحاب بهر یمین پادشاه روی زمین
به رقعه‌ای که ز خطش زلال جان بچکد
سواد شعر مرا التماس کرد از من
کنم به دیده سودای که آب از آن بچکد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و لطافت نگارش خود اشاره می‌کند و از پادشاه زمین سخن می‌گوید. او می‌گوید که نوشته‌اش به قدری زیباست که جان از آن جاری می‌شود. همچنین، او شعرش را چنان با ارزش می‌داند که برایش تقاضا می‌شود و به نوعی حس شوق و عاشقانه نسبت به آن دارد. در نهایت، شاعر به قدرت تأثیر نگاهی عاشقانه نیز اشاره می‌کند.