رباعی شمارهٔ ۱۲ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا با شدم این جان گرامی در تن،
خواهم به غم عشق تو جان پروردن
چون زلف تو تا سرم بود بر گردن
شور تو ز سر بدر نخواهم کردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و attachment به معشوق است. شاعر می‌گوید تا وقتی که زندگی دارد، می‌خواهد از عشق معشوقش مراقبت کند و در سختی‌ها و غم‌ها، به عشق او ادامه دهد. او تأکید می‌کند که حتی اگر موهای معشوق دور گردنش باشد، هرگز عشق و شور او را فراموش نخواهد کرد.